Voor de zekerheid
De hoeveelheid spullen in huis groeit momenteel sneller dan een bacterie in een petrischaaltje. Annemiek krijgt binnenkort de sleutel van een appartement en verzamelt alles wat los en vast zit. Wij verzamelen vrolijk mee, want bedje, kinderwagen en kinderstoel...
Deurtje open, deurtje dicht
Elk voorjaar breekt bij ons het klassieke keukendeurconflict weer los. Manlief wil frisse lucht, ik liever warmte. Doodle saboteert de hor en de drempels bewijzen hun nut. En terwijl buiten de lente lonkt, spelen wij binnen ons eigen rituele gezinsdrama: deurtje open, deurtje dicht.
Bobsleedroom
Het bobsleeën bij de Olympische Spelen leidt wellicht tot een nieuw, snel avontuur komende winter.
Van proefvaart tot cruiseverslaafd
Wat begon als een proefcruise eindigde in een zee van ervaringen. Na online én via reisbureaus geboekt te hebben, weten we nu: goede service vaart het verst. Op naar nieuwe avonturen!
Schrijven op het ritme van de chaos
M’n dagen bestaan uit werk, baby, huishouden en schrijfpogingen tussendoor. Het ritme is zoek, de chaos compleet — maar ergens tussen muziek, spuugdoekjes en hondenspeelgoed vind ik de inspiratie terug. Nu m’n schrijfritme nog.
Kerstkaatje 2025: het jaar dat alles had
Van zilver naar Zwitsal – zo voelde 2025. Een jaar vol emoties, vriendschap, feestjes en verandering. En terwijl het kerstlicht zachter brandt, proost ik alvast op een toekomst vol warmte, humor en nieuwe verhalen.
Lief, klein en luid: Lieselot
In deze column neem ik je mee in ons huis, waar kleindochter Lieselot haar intrede heeft gedaan. Ik geniet van haar zachte babywangen, maar ook van mijn oordopjes, want drie generaties onder één dak betekent liefde, lawaai, afwas én een huishouden dat nooit meer tegelijk stil is.
Het binnenklimaatconflict
Momenteel woedt de strijd om de thermostaat hier in huis: slimme knoppen, koppige wifi en een man met iets te veel stookambitie. Terwijl ik probeer warm te blijven én energie te besparen, blijkt dat warmte in huis niet alleen uit de radiatoren komt.
Van zilver naar Zwitsal
Het voelt als gisteren dat we in het huwelijksbootje stapten, maar ineens zijn we 25 jaar verder. Wij zijn nog hetzelfde, alleen wat grijzer, met iets meer rimpels en hopelijk iets meer wijsheid.
Nachtje Center Parcs Het Heijderbos
Met mijn dochter (en haar rolstoel) een nachtje Center Parcs: van smalle deuren tot hagelslag-chaos, met humor en gezelligheid. Een geslaagd uitje!
Van mam naar oma: de titelupgrade die ik niet had aangevraagd
Soms loop het leven anders dan verwacht en ben je ineens oma-in-opleiding. Met een dosis humor moet dat goed komen (al zijn tips voor goede oordoppen ook meer dan welkom!)
Andere auto
Een man in een autozaak is als een kind in een speelgoedwinkel: ze kiezen het liefst meteen iets nieuws uit om zo snel mogelijk mee te kunnen spelen.
Baedeker voor de huisvrouw
Soms is zelf zo iets simpels als het opbergen van een belangrijk document minder makkelijk dan je denkt.
Transformatie van een puber
Langzaam groeit de puber naar volwassenheid. De stapjes uit 'Oei, ik groei!' zijn er niks bij.
Glutenvrij
Rekening houden met de aan- of afwezigheid van pubers tijdens het avondeten is al een sport op zich, zeker als er ook nog voedselallergieën meespelen.
Ode aan mijn collega’s
Je vrienden kies je, collega's krijg je. Daar moet je het mee doen, of je het nu leuk vindt of niet.
Puberwoordenboek
We spreken dezelfde taal, maar soms begrijp ik niet wat mijn puber zegt.
Diamanten bruidspaar
60 jaar getrouwd, dat haalt niet iedereen meer! In maart beleefden een oom en tante deze mooie mijlpaal.
Twijfelbeestje
Deze column is speciaal geschreven voor de Facebookgroep 'Moeders van Pubers'.
(On)gevraagd advies
Deze column is speciaal geschreven voor de Facebookgroep 'Moeders van Pubers'.
Rijden in de sneeuw
Soms is toegeven dat je iets niet durft moediger dan iets doen wat je niet durft.
Ik ben Kaat, 49 lentes jong, getrouwd, mama van twee dochters (23 en 19) en trotse eigenaar van een maffe hond. In dit blog schrijf ik over de leuke en minder leuke dingen die ik meemaak. Ik neem het leven met een flinke dosis humor, dat helpt vaak relativeren. Als het me lukt een glimlach op je gezicht te toveren bij het lezen van een van mijn blogs dan heb ik mijn doel bereikt. Tante Els doopte me Kaatje Mossel, vandaar mijn blognaam: Kaat schrijft!