Ineens was het weer december…
Bijna kerst! Wat was 2025 een bewogen jaar. Het was een feestjaar zoals we wilden, alleen anders dan gedacht. Een leven erbij en levens voorbij. Hoe ouder ik word, hoe meer uitvaarten ik meemaak. Ze doen me keer op keer beseffen hoe kostbaar het leven is.
Lief, klein, vol hoop (en volle luiers)
Het voorjaar stond in het teken van Het Grote Geheim. Wat was ik blij toen Annemiek 12 weken zwanger was en de wereld het mocht weten. Het gevoel was toen heel dubbel, want ze was nog zo jong, zonder vaste baan en ze woonde niet samen met de papa. Dat maakte het allemaal extra ingewikkeld, zeker in mijn hoofd. Inmiddels is ons Lieselotje alweer 6 weken op deze wereld en in ons huis! Uiteraard is ze de leukste baby die er bestaat. Eerlijk is eerlijk: het is wel leuk om haar van zo dichtbij mee te maken. Hopelijk valt in 2026 alles de goede kant op en vinden Lieselot en haar ouders een eigen stek waar ze samen écht een gezin kunnen zijn. Dat is voor haar ouders veel fijner en voor de opa’s en oma’s ook. Duimen jullie mee?
Feest in etappes – de beste keuze ooit
Het was het jaar van onze zilveren bruiloft . We planden een feestjaar met in het voorjaar onze droomvakantie en gezellige etentjes met lieve mensen verspreid over de rest van het jaar. Wat was het leuk! Precies wat we in gedachten hadden, op deze manier was er echt tijd om met familie en vrienden te kletsen en aandacht te hebben voor elkaar. Een aantal cadeaus moeten we nog innen: we hebben nog wat leuke uitjes in het verschiet. Laat volgend jaar maar komen!
Loslaten en koesteren
Uiteraard was 2025 niet alleen maar leuk. Een vriendin en ik bleken behoorlijk uit elkaar gegroeid te zijn. Geen ruzie, niks dramatisch, we groeiden alleen ongemerkt een andere kant op. Om het met Facebookstatussen te vergelijken: we gingen van goede vrienden naar kennissen. Het raakt me nog steeds, maar het is goed zoals het is. Het klopt echt: als de ene deur sluit, gaat er een andere deur open. Ik merk dat ik dichter bij andere mensen ben komen te staan. Alsof sommige vriendschappen ineens een tandje dieper gingen. Ook mocht ik een online vriendin in het echt leren kennen, dat was heel bijzonder. Gelukkig bleek ze net zo leuk als op het scherm.
Wat ben ik blij met alle lieve mensen om ons heen. Het is zo fijn om lief en leed te kunnen delen! Tijdens een wekelijkse wandeling die soms net een therapiesessie is, of met een half woord buiten adem tijdens Zumba – praten lukt nog net, squatten iets minder. Als ik het even niet trok was er altijd wel iemand die zei: “Kom, eerst een kop koffie, dan lossen we daarna de problemen samen op.” Dat is misschien nog wel de mooiste vorm van vriendschap. Zonder factuur, mét koekje!
Blik op de toekomst
Dit jaar mag bijna voorbij zijn, manlief en ik hebben besloten van de rest van ons leven een feestje te maken. Het leven is misschien niet altijd champagne, maar met de juiste mensen smaakt zelfs plat water sprankelend. De aftrap van ons feestjaar was onze vakantie rondom de Middellandse zee. Als alles volgens plan gaat vieren we onze 26e trouwdag -jawel- opnieuw op een cruiseschip! Ronder dan dat kan ik me een cirkel niet voorstellen.
Als er iets is wat 2025 me leerde, is het dat plannen overschat worden. Dus ik plan voortaan alleen nog feestjes. En cruises. Maar alles met een korreltje zout – en een snufje glühwein. (Of was het andersom?)


Carpe Diem!
Wat een mooi schrijfsel alweer!!
Lieve Kirsten.
Wat ben je toch een kanjer van een vrouw.
Geniet van je mooie oprechte verhalen .
Liefs van je tante Marjan.