Fijne collega’s zijn goud waard! Het werk is een omgeving waar ik, zelfs als parttimer, veel tijd doorbreng. Gelukkig heb ik leuke collega’s. Samen maken we lol, we slepen elkaar door zware periodes en begrijpen zonder een naam te noemen meteen wie we bedoelen als het over een collega van een faculteit gaat. Als ik een rotdag heb is er altijd wel iemand die me weer laat lachen. Er was een tijd dat ik met buikpijn naar het werk ging, maar dankzij m’n collega’s is m’n werkplezier de laatste jaren met sprongen vooruit gegaan.

Collega’s heb je in allerlei soorten en maten: het internet wemelt van de beschrijvingen over de verschillende types en hoe je het beste met welk type kunt omgaan. Klinkt allemaal leuk, maar ik vind het vooral fijn als we een klik hebben. Natuurlijk zijn er collega’s met wie het goed klikt en mensen met wie ik minder goed door één deur kan, dat is nu eenmaal zo. Van sommige collega’s baalde ik dat ze weg gingen, van andere niet. Dat zal andersom niet anders zijn! Ik heb geleerd iedereen op professioneel vlak te waarderen. Zo lang je samen de student centraal zet en met dat doel je taken uitvoert komt het wel goed, ook als je elkaar als persoon wat minder ligt. Je hoeft per slot van rekening privé niet met elkaar op te trekken.

We hebben de afgelopen jaren nogal wat wisselingen gehad binnen ons team, maar nu zijn we weer op volle sterkte. Eindelijk genoeg handjes na jaren tanden op elkaar en gaan met die banaan. Het is een heel leuk team om deel van uit te maken! Wij vormen met nog een paar andere teams samen de Centrale Studentenadministratie van onze instelling. Sinds we een nieuw afdelingshoofd hebben heeft de samenwerking tussen de verschillende teams een enorme vlucht genomen. We hebben meer inzicht in elkaars processen en lopen makkelijker bij elkaar binnen waardoor problemen sneller gesignaleerd en opgelost worden. De wekelijkse ongedwongen koffiemomentjes (als je zin en tijd hebt zien we elkaar bij de koffieautomaat) zijn altijd gezellig. Fijn dat het allemaal gestroomlijnd loopt, maar nog leuker vind ik het dat ik de mensen uit de afdeling beter heb leren kennen.

Mijn directe collega en ik zijn twee oudgedienden binnen ons team, wij hebben dingen meegemaakt waarvan de rest alleen gehoord heeft. We hebben in het begin even aan elkaar moeten wennen: zij is rustig maar kan soms wat fel uit de hoek komen en ik ben een spraakwaterval die nog steeds oefent op het stukje ‘Klep dicht en luisteren!’ We konden altijd wel goed met elkaar opschieten, maar sinds we tijdelijk samen in een kamer in een uithoek van het pand bivakkeerden weet ik echt zeker dat ik de leukste collega van de hele universiteit heb. Inmiddels zitten we weer boven: alleen een tussendeur scheidt onze kamer van die van de rest van het team. Soms hebben we zo’n lol dat er een collega met haar hoofd om de hoek komt kijken wat er aan de hand is.

Dankzij fijne collega’s kom ik met plezier naar het werk. Samen de schouders eronder en hard werken, maar ook de nodige gekkigheid tussendoor. Lieve collega’s, ik wens jullie alvast een fijn lang Paasweekend!