Schrijven op het ritme van de chaos

door | feb 3, 2026 | Blog, Familiecircus | 1 reactie

De vijftigplusversie van gezinsuitbreiding

Laat ik heel eerlijk zijn: het is best weer even wennen met zo’n kleintje in huis. Of zoals manlief het omschrijft: “Het was de bedoeling dat de meiden voor mijn vijftigste zouden uitvliegen, niet dat er eentje extra bij kwam! Maar toch is het ook wel speciaal om zo veel van haar mee te krijgen.” Als hij dat zegt, hou ik m’n mond en denk in stilte aan de luiers op zolder.

Rommel(k)hond

Hoewel Lieselot nog geen 5 kilo weegt en nog geen 60 centimeter groot is, neemt ze toch behoorlijk veel ruimte in. Zij persoonlijk natuurlijk niet, haar spullen des te meer. Annemiek houdt veel boven, maar ze kan moeilijk de kinderwagen en de Maxi-Cosi naast haar bed zetten. Lieselot is vaak beneden, dan ligt ze gezellig in de box of zit ze in de wipstoel op tafel. De woonkamer ligt vol met speelgoed, knuffels, spuugdoekjes en slabbetjes.

Uiteraard doet Doodle ook een duit in het zakje: waar nog plaats is op de vloer legt zij haar hondenknuffels neer. Om de woonkamer nog een beetje herkenbaar te houden veeg ik regelmatig het hondenspeelgoed terug in de mand en kwak ik de babyzooi in de Maxi-Cosi. Opgeruimd staat netjes!

De comeback van de schrijvende oma

Langzaam probeer ik weer vaste schrijfmomenten in te bouwen. M’n hoofd staat bol van de ideeën, maar ik heb m’n handen vol aan m’n werk, het huishouden en (oppas)oma zijn. Voorheen schreef ik regelmatig op m’n vrije dinsdag, maar dat is nu m’n vaste oppasdag. Schrijven moet op een ander moment. Misschien is het een kwestie van alles samenbrengen: een nieuw leven, een nieuw jaar en een nieuw ritme.
Moet lukken toch?

Terwijl ik dit schrijf vechten André Rieu, een vals muziekmobiel en een 12 weken oude sopraan om de hoofdrol. Hun samenzang klinkt als een orkest dat ooit een dirigent had, maar hem ergens kwijt is geraakt. M’n concentratie is ver te zoeken, maar ach, ooit wordt het weer rustig. Wie weet ga ik de chaos straks meer missen dan ik me nu voor kan stellen. Tot die tijd tik ik verder op het ritme van de Radetzkymars van Johann Strauss en een wipstoeltje in driekwartsmaat.

Liefs,

Kaat

1 Reactie

  1. Mirjam

    Lieve Lieselotje wordt al groot en oma schrijft mooi over haar ❤️

    Antwoord

Geef een reactie

Op cruise met de MSC Euribia

Manlief en ik gaan in november nog een weekje samen weg.

Uit een vorig tijdperk: handgeschreven brieven

Hoe lang is het geleden dat je een handgeschreven brief hebt gehad? Een echte brief, op mooi papier, door de Read more

Ode aan mijn collega’s

Je vrienden kies je, collega's krijg je. Daar moet je het mee doen, of je het nu leuk vindt of Read more

Beren op de weg

Iedereen die kinderen heeft weet: loslaten is moeilijk. Voor de ene ouder is het makkelijker dan voor de andere, maar Read more

Hi, ik ben Kaat

Ik ben Kaat, inmiddels de vijftig gepasseerd, getrouwd, moeder van twee dochters en sinds kort ook oma van Lieselot. Op mijn blog schrijf ik columns over een huis vol generaties en de zoektocht naar balans tussen werk, zorg en tijd voor mezelf, altijd met een flinke dosis humor om alles een beetje luchtig te houden. Als ik met een van mijn columns een glimlach op je gezicht tover, is mijn doel bereikt. Tante Els doopte me ooit Kaatje Mossel, vandaar mijn blognaam: Kaat schrijft!

Generic selectors
Exact matches only
Search in title
Search in content
Post Type Selectors

Updates ontvangen?

* verplicht veld