De vijftigplusversie van gezinsuitbreiding
Laat ik heel eerlijk zijn: het is best weer even wennen met zo’n kleintje in huis. Of zoals manlief het omschrijft: “Het was de bedoeling dat de meiden voor mijn vijftigste zouden uitvliegen, niet dat er eentje extra bij kwam! Maar toch is het ook wel speciaal om zo veel van haar mee te krijgen.” Als hij dat zegt, hou ik m’n mond en denk in stilte aan de luiers op zolder.
Rommel(k)hond
Hoewel Lieselot nog geen 5 kilo weegt en nog geen 60 centimeter groot is, neemt ze toch behoorlijk veel ruimte in. Zij persoonlijk natuurlijk niet, haar spullen des te meer. Annemiek houdt veel boven, maar ze kan moeilijk de kinderwagen en de Maxi-Cosi naast haar bed zetten. Lieselot is vaak beneden, dan ligt ze gezellig in de box of zit ze in de wipstoel op tafel. De woonkamer ligt vol met speelgoed, knuffels, spuugdoekjes en slabbetjes.
Uiteraard doet Doodle ook een duit in het zakje: waar nog plaats is op de vloer legt zij haar hondenknuffels neer. Om de woonkamer nog een beetje herkenbaar te houden veeg ik regelmatig het hondenspeelgoed terug in de mand en kwak ik de babyzooi in de Maxi-Cosi. Opgeruimd staat netjes!
De comeback van de schrijvende oma
Langzaam probeer ik weer vaste schrijfmomenten in te bouwen. M’n hoofd staat bol van de ideeën, maar ik heb m’n handen vol aan m’n werk, het huishouden en (oppas)oma zijn. Voorheen schreef ik regelmatig op m’n vrije dinsdag, maar dat is nu m’n vaste oppasdag. Schrijven moet op een ander moment. Misschien is het een kwestie van alles samenbrengen: een nieuw leven, een nieuw jaar en een nieuw ritme.
Moet lukken toch?
Terwijl ik dit schrijf vechten André Rieu, een vals muziekmobiel en een 12 weken oude sopraan om de hoofdrol. Hun samenzang klinkt als een orkest dat ooit een dirigent had, maar hem ergens kwijt is geraakt. M’n concentratie is ver te zoeken, maar ach, ooit wordt het weer rustig. Wie weet ga ik de chaos straks meer missen dan ik me nu voor kan stellen. Tot die tijd tik ik verder op het ritme van de Radetzkymars van Johann Strauss en een wipstoeltje in driekwartsmaat.


Lieve Lieselotje wordt al groot en oma schrijft mooi over haar ❤️