Gluren naar de buren

door | jul 9, 2024 | Allegaartjes, Blog, Vrouwenzaken | 0 Reacties

Afgelopen weekend was ik een paar groene handdoeken kwijt dus ik vroeg of Annemiek die ergens had liggen. Volgens haar lagen die echt niet op haar kamer, maar als ik het per se wilde controleren moest ik maar gaan kijken. Vervolgens vertrok ze met mijn man voor een vader-dochter dagje autospeedway op circuit Zolder.

Nou ben ik niet zo opruimerig wat de puberkamer betreft (dat mag ze fijn zelf doen) maar die dag trouwde de overbuurjongen bij zijn ouders in de tuin. Ik vind het altijd leuk om een bruid te zien en te kijken wat voor jurk ze aanheeft, maar om nou pontificaal de ramen voor te gaan zemen of uitgebreid in de voortuin te gaan werken vond ik nét iets te ver gaan. De kamer van Annemiek ligt aan de voorkant en kijkt uit op de poort van de overburen. Vanuit daar kun toch een beetje gluren zonder dat je meteen de pontificaal-in-het-zicht-maar-per-ongeluk-op-de-foto-buurvrouw bent.

De bruid zou om elf uur op de trouwlocatie aankomen, dus ik was om vijf voor elf op de kamer van Annemiek. Gordijnen helemaal open geschoven (geen idee waarom pubers die altijd half dicht laten,) de vitrage netjes gehangen (je wil geen rommelige vitrage op foto’s) en begonnen met het opvouwen van wat kleding die her en der lag. Uiteraard arriveerde de bruid iets later, dus moest ik extra dingen verzinnen om bezig te blijven. Tsja, dan wat dingen uit de kast opnieuw vouwen, je moet toch iets doen. De bruid arriveerde vlak voor ik de inhoud van de legkast bijna helemaal opnieuw gevouwen had. Ze had een beeldschone, mouwloze jurk aan met een blote V op de rug en een kleine sleep. De voorkant van de jurk heb ik niet goed kunnen zien, want uiteraard stond de bruid met haar gezicht naar de gasten en haar aanstaande man en draaide ze zich niet om zodat de veel te nieuwsgierige buurvrouw ook even kon kijken.

Nadat het hele gezelschap door de poort de tuin in ging heb ik nog een paar broeken gevouwen en de kast weer gelaten voor wat hij was. Ik ben benieuwd of de puber er vanavond wat van zegt. Waarschijnlijk snapt ze meteen waarom ik het gedaan heb en dan zal ze daar op haar puberistische wijze wel wat van vinden. Geen probleem, dat mag uiteraard. O ja en m’n groene handdoeken? Die zijn nog steeds spoorloos. Toch nog eens m’n wasmanden nakijken…

Liefs,

Kaat

0 reacties

Geef een reactie

Atechnisch

Van cijfers en gereedschap raak ik lichtelijk in paniek. Voor handvaardigheid en techniek kreeg ik meestal een zesje voor de Read more

Kerstboom

De feestdagen komen eraan. Dit jaar zullen ze anders zijn dan andere jaren, maar dat mag de voorpret van mijn Read more

Voordat was gewassen was, was was ongewassen was.

De was. Een terugkerend fenomeen waar niemand onderuit komt.

22 jaar later

22 jaar na onze bevallingen kwam ons clubje van de zwangerschapsgym weer bij elkaar.

Hi, ik ben Kaat

Ik ben Kaat, inmiddels de vijftig gepasseerd, getrouwd, moeder van twee dochters en sinds kort ook oma van Lieselot. Op mijn blog schrijf ik columns over een huis vol generaties en de zoektocht naar balans tussen werk, zorg en tijd voor mezelf, altijd met een flinke dosis humor om alles een beetje luchtig te houden. Als ik met een van mijn columns een glimlach op je gezicht tover, is mijn doel bereikt. Tante Els doopte me ooit Kaatje Mossel, vandaar mijn blognaam: Kaat schrijft!

Generic selectors
Exact matches only
Search in title
Search in content
Post Type Selectors

Updates ontvangen?

* verplicht veld